Met drie brillen naar Portugal
Onze eerste Erasmus+ uitwisseling met Colégio Atlântico
Na maanden van voorbereiding was het eindelijk zover: onze eerste leerlingenuitwisseling met Colégio Atlântico in Portugal. Dankzij Erasmus+ kregen onze leerlingen en leerkrachten de kans om over de grenzen heen te leren, nieuwe vriendschappen te sluiten en inspiratie op te doen.
Op de laatste zondag van de paasvakantie stonden we allemaal te popelen om te vertrekken, al was dat hier en daar met een klein hartje. Voor sommige leerlingen was het zelfs hun allereerste vlucht, wat de spanning alleen maar vergrootte.
Sinds december waren de meeste buddy’s al intensief met elkaar in contact. Na het bezoek aan A-Maze in februari voelde deze reis voor velen dan ook meer aan als op bezoek gaan bij een vriend of vriendin dan als een sprong in het onbekende.
De zenuwen die tot aan de bagageband voelbaar bleven, verdwenen als sneeuw voor de zon toen we in de aankomsthal warm werden onthaald door de gastgezinnen. Ik kreeg er letterlijk kippenvel van om te zien hoe hartelijk iedereen ontvangen werd. Binnen de kortste keren hadden onze leerlingen geen oog meer voor mij of Karen, de begeleidende leerkrachten. Ze waren er helemaal klaar voor.
Een school die bruist van het leven
Op school werd al snel duidelijk dat het ons tijdens ons bezoek aan niets zou ontbreken. Zelfs de leerlingen van de lagere school werden opgetrommeld om ons met dans en muziek welkom te heten.
Tijdens de rondleiding viel vooral de grootte van Colégio Atlântico op: een plek waar leerlingen van alle leeftijden samenkomen. Als privéschool, waarvoor ouders een maandelijkse bijdrage betalen, beschikt de school over bijzonder veel faciliteiten: twee zwembaden, een serre, een danslokaal, een theater, een basketbalveld, een klimmuur en tennisvelden. Je kunt het zo gek niet bedenken of het is er.
Hoewel de school op het eerste gezicht veel indruk maakte, voelde ik toch al snel een vleugje heimwee naar A-Maze. Waar wij vooral rust ervaren op school, is het daar voortdurend levendig. Er is altijd wel iemand in pauze en echte stilte lijkt er nauwelijks te bestaan. Ik vraag me af of ik het als leerkracht een maand zou volhouden in die constante bedrijvigheid. Toch is de school erg gegeerd bij leerkrachten en werken ze er duidelijk met veel plezier.
Mijn eerste bril: die van begeleider
Tijdens het bezoek zette ik als het ware drie verschillende brillen op. Met de eerste keek ik als begeleider: loopt alles goed met de leerlingen? Vinden ze vlot hun weg? Hebben ze goed geslapen en voelen ze zich thuis bij hun gastgezin? Het programma was goed gevuld, al moest je de timing soms met een korreltje zout nemen. Dat hoort nu eenmaal een beetje bij de zuiderse mentaliteit. 😊
Onze leerlingen volgden lessen samen met hun buddy, namen deel aan workshops rond onder andere hydrocultuur, traditionele dans en virtual reality en werkten samen aan een Europees project. Dat project werd feestelijk afgesloten met een presentatie en receptie.
Ook cultuur kreeg een prominente plaats. We trokken naar Lissabon voor een bezoek aan het Lisbon Story Centre en het Communications Museum. Vanuit Seixal maakten we een traditionele boottocht op de Taag. Daarnaast bezochten we de Manuel Cargaleirogalerij en volgden we een workshop tegels maken, waarbij iedereen zijn creatieve geest de vrije loop kon laten. Ik ben alvast erg benieuwd naar het eindresultaat.
Mijn tweede bril: leren van ervaring
Met mijn tweede bril keek ik naar de manier waarop een school met jarenlange ervaring zo’n internationale uitwisseling organiseert.
Wat me vooral is bijgebleven, is dat een uitwisseling altijd wat extra chaos en stress met zich meebrengt, hoeveel voorbereidingen je ook treft. Dat onze allereerste uitwisseling toch zo vlot is verlopen, stemt mij gerust en geeft vertrouwen voor toekomstige Erasmusplusprojecten.
We nemen niet alleen mooie herinneringen mee naar huis, maar ook heel wat praktische inzichten. Die ervaringen kunnen ons helpen om toekomstige bezoeken en uitwisselingen nog sterker te organiseren.
Mijn derde bril: dromen over de toekomst
De derde bril liet me vooral dromen. Zou A-Maze ooit een school kunnen worden waar we leerlingen niet alleen voorbereiden op Cambridge-examens, maar hen ook uitdagen om te streven naar een DELF B1-certificaat?
Wat ik de leerkrachten van Colégio Atlântico zag bereiken op het vlak van Engelse en Franse taalvaardigheid, deed mijn hart als taalleerkracht sneller slaan.
Met een hoofd vol inspiratie ben ik intussen al op zoek gegaan naar praktische tips om ook op A-Maze het talenonderwijs naar een hoger niveau te tillen. Nu enkel mijn collega’s nog overtuigen. 😉
Meer dan een reis
Deze Erasmusplusuitwisseling was veel meer dan een reis naar Portugal. Ze bood onze leerlingen de kans om zelfstandiger te worden, hun talen te oefenen, een andere cultuur te leren kennen en vriendschappen over de landsgrenzen heen op te bouwen.
Ook voor ons als leerkrachten was het een bijzonder waardevolle leerervaring. We keerden terug met nieuwe ideeën, frisse energie en zin om verder te bouwen aan internationaal onderwijs binnen A-Maze.
Dankzij Erasmus+ konden we ervaren hoe krachtig leren wordt wanneer leerlingen en leerkrachten letterlijk en figuurlijk hun grenzen verleggen. Deze eerste uitwisseling smaakt dan ook absoluut naar meer!
13 leerlingen en 2 begeleidende leerkrachten van A-Maze in Beringen, gingen dankzij GO! Scholengroep Xpert en Erasmus+ op groepsmobiliteit naar Seixal, Portugal.
Opmerkingen